Concentratiekamp Mauthausen

Mauthausen, Erinnerungstrasse 1, Derde Rijk-Tour

.

 
>> Fotopagina <<
 

Het concentratiekamp Mauthausen werd in augustus 1938, vijf maanden na de annexatie van Oostenrijk door nazi-Duitsland, opgezet met als doel een mannenkamp in het Oostenrijkse gebied te realiseren, gevangeniscapaciteit te bezitten voor de geplande oorlog.

Het gebied rond Mauthausen was voorts vooral geschikt vanwege de aanwezigheid van graniet, zodat de gevangenen tewerkgesteld konden worden voor de winning van bouwmateriaal. Zoals bij de meeste concentratiekampen van de nazi's waren de verblijfs- en arbeidsomstandigheden voor de - met name politieke - gevangenen zeer slecht.

Voorts bepaalden mishandeling, straf, ziekte en honger het beeld van alledag. Gevangenen werden doodgeslagen, opgehangen, of doodgeschoten. Er was een trap van 186 treden naar de diepte van de granietgroeve, waar menigeen het leven liet. Zieke gevangenen liet men bevriezen, verhongeren of werden gedood met fenolinjecties of gifgas. Bekende beulen waren onder anderen 'das blonde Fräulein' en 'Hans de doder'.

Mauthausen had een gaskamer in een keldervertrek schuin onder het kampbordeel. In dezelfde ruimte bevonden zich twee verbrandingsovens, ook wel crematoria genoemd, van Topf und Söhne, waarmee de vermoorde gevangenen werden verbrand. Voordat de lichamen van de gevangenen werden verbrand, werden zij op de onderzoekstafel, vlakbij de gaskamers en de ovens, door een arts ontdaan van kostbare protheses als gouden tanden.

Nieuw aangekomen gevangenen werden gedesinfecteerd en hun hoofd kaalgeschoren. Daarna werden ze gekleed in een blauw-wit gestreepte overall. Vanaf 1943 werden ook uniformen van Franse, Griekse, Joegoslavische en Sovjet soldaten gebruikt. De Funktionshäftlinge (gevangenen die een taak kregen toebedeeld) hadden het soms wat beter, en beschikten over warmere kleding en schoeisel in plaats van de standaard houten sandalen.

Op de kleding werd met een gekleurde driehoek de aard van het 'delict' aangegeven, met daarin de eerste letter van de nationaliteit. 'Politieke' gevangenen hadden een rode driehoek, Spaanse republikeinen een blauwe, en Jehova's getuigen een paarse. 'Criminelen' hadden een groene driehoek, 'asocialen' een zwarte, en homoseksuelen een roze. Joden hadden een gele of tweekleurige ster.

bron: Wikipedia

 
Onze mening:
Erg Indrukwekkend kamp. Bij andere kampen staan vaak alleen een paar nagebouwde barakken en torens. Hier is het meeste gebouwd van steen dus ziet het kamp er nog net zo uit als toen. Wij hebben hier 1,5 uur rondgelopen, maar om alles goed te kunnen zien heb je wel wat langer nodig. De 'dode klim' hebben we overgeslagen, omdat dit teveel tijd kost. Dit is een tocht van de steengroeve naar het kamp. De gevangenen moesten met een steen van een tiental kilo op hun rug zo'n 50 meter omhoog lopen, zodat het kamp gebouwd kon worden. Wat net als bij andere kampen waar we geweest zijn de meeste indruk achter laat zijn de ovens en gaskamers. Hier zijn duizenden zielen aan hun einde gekomen. Met die gedachten voelt zo'n ruimte erg zwaar. Elk kamp is anders, deze is vooral bijzonder door het gesteente.