Concentratiekamp Natzweiler-Struthof

Natzwiller, D130 67130, Maginotlinie

.

 
>> Fotopagina <<
 
Dit was de eerste locatie van onze Maginotlinie reis. We kiezen meestal het verste punt als startpunt en gaan dan steeds meer richting huis. Natzwiller was voor ons 5 uur en 15 min rijden. We kwamen 's morgens op 9 uur aan. Het kamp ligt boven op een berg, je moet de D130 helemaal uitrijden naar boven om bij het kamp te komen. Dit is ons 5e concentratiekamp, maar zeker niet de minste. Het aparte aan dit kamp is dat het tegen een berg gebouwd is, vanaf boven kijk je over het hele kamp heen. Er staan nog maar een paar barakken overeind, je kunt nog goed zien waar de rest gestaan heeft. Nog voordat je door de poort het kamp in gaat is een museum waar je vanalles over het kamp kunt vinden. Interessant om te zien is de verschillende radio- en communicatieapparatuur uit diverse landen wat daar uitgestald staat. In de eerste barrak nadat je door de poort heen bent is een expositie over het kamp te zien. Ook een schaalmodel van het kamp, met de gebouwen die met het kamp te maken hadden uit de omgeving daar omheen. Het crematorium is nog intact, zie de foto hieronder. Kijk onze fotopagina voor alle foto's. Hier kun je een stuk van de geschiedenis lezen van concentratiekamp Natzweiler-Struthof.
 

Natzweiler-Struthof was een concentratiekamp van de nazis tijdens de Tweede Wereldoorlog. Het ligt ongeveer vijftig kilometer buiten Straatsburg bij de plaats Natzwiller (Duits: Natzweiler), op 800 meter hoogte. Het was het enige Duitse concentratiekamp op Frans grondgebied. De locatie was door Albert Speer gekozen wegens het ter plaatse voorkomen van graniet dat nodig was voor de bouw van de nieuwe hoofdstad Germania. Het kamp was van 21 mei 1941 tot 23 november 1944 operationeel. In totaal werden veertigduizend mensen (afkomstig uit Frankrijk, Nederland, Polen, Noorwegen, Duitsland en de Sovjet-Unie) vastgehouden in Natzweiler-Struthof. De gevangenen moesten zware lichamelijke arbeid verrichten. Mede door voedseltekorten en de minieme sanitaire voorzieningen leidde dit tot veel slachtoffers. Ook werden mensen in de gaskamer van het kamp vermoord en vervolgens in het crematorium verbrand.

Vijfentwintigduizend mensen stierven voor het einde van de oorlog. In september 1944 werd het kamp door de SS geëvacueerd vanwege de naderende Geallieerden. Op 23 november 1944 werd Natzweiler-Struthof officieel door de Amerikanen bevrijd. Dit kamp was naast het nog veel gruwelijker Groß-Rosen aangewezen als Nacht und Nebel-kamp, waar mensen spoorloos moesten verdwijnen.

De familie zou nooit van het overlijden op de hoogte mogen worden gesteld. Er hebben ongeveer 590 Nederlandse verzetsmensen met uiteenlopende politieke achtergronden gevangen gezeten, waarvan 280 de oorlog niet overleefd hebben. Het centrale kamp, het enige concentratiekamp in Frankrijk, werd gevestigd in toenmalige bijgevoegde département van de Elzas. Zijn bijlagen, die over de 2 kanten van de Rijn worden verspreid, maakten een groot netwerk van bijna 70 kampen. Van de bijna 52.000 gevangenen van kL-Natzeiler, gingen ongeveer 35.000 niet door het centrale kamp. Een arbeidskamp ondersteunend de Nazi oorlogsindustrie, werd het ook gebruikt voor medische experimenten door Nazi professoren van de Universiteit van het Duitse Rijk van Straatsburg.

Op 23 November 1944, ontdekten de Bondgenoten de plaats die door Nazis sinds September wordt geëvacueerd. Sommige deportees van de kampbijlagen hadden hun lijden verlengd in de lente van 1945 op de „Marsen van de Dood“. Vanaf 1941 tot 1945, was kL-Natzweiler één van de meest moordende kampen van het Nazi systeem. Bijna 22.000 deportees stierven daar.

bronnen: Natzweiler.nl Struthof.fr