Reisverslag D-Day Tour

25 t/m 28 juli 2008

 
.. .

 

Aantal kilometers: 120

Aantal locaties: 11

Aantal dagen: 4

Aantal musea's op de route: 36+

Bezochte musea's door ons: 7

 

Net zoals de meeste geïnteresseerde in WO2 begonnen wij onze tour ook in Normandië. We hadden al vaak gesproken over deze reis, het moest er toch maar eens van komen. We gingen er eens voor zitten en verdiepte ons in de locaties die we interessant genoeg vonden om te bezichtigen. We kozen voor het verste punt als startlocatie om vanaf daar richting huis door Normandië te trekken. We hadden zo'n 11 locaties op de planning staan, maar is veel meer te zien in Normandië. Wij houden bijvoorbeeld niet van monumenten en begraafplaatsen. Toch stond er 1 begraafplaats op de planning, die in Bayeux. Dat is ook meteen de grootste in Normandië met 4466 graven. Wij gaan altijd voor de bezienswaardigheden en musea's. Inmiddels zijn we nu 2 keer in Normandië geweest. Bij onze 'Tour de Oradour' hebben we de locaties bezocht die we tijdens deze D-Day Tour niet hadden gezien. Dit was onze allereerste oorlog-tour, het was allemaal nog nieuw. Ik moet erbij zeggen dat de planning erg strak was. We hadden ook overal echt de tijd voor genomen, maar toch hebben we alles gezien waar we voor kwamen!

 
Dag 1, 25 juli 2008
 
Vandaag stond op het programma: Utah Beach, Sainte Mère Église en Carentan. Tussen Carentan en Pointe du Hoc wilden we een hotel zoeken voor de eerste overnachting. Het is vanaf onze woonplaats zo'n 7 uur en 20 minuten rijden naar Utah Beach, waar onze eerste bezichtiging op de planning stond. We vertrokken midden in de nacht zodat we rond 11 uur s'ochtens zouden aankomen. Dat was goed gelukt. We kwamen aan in Saint Marie du Mont, een heel klein plaatsje met een klein kerkje. We weten niet waarom, maar we gingen eerst in de kerk kijken. Nadat we wat hadden rondgelopen gingen we richting het strand. Op het strand zelf is niet veel meer te zien. In de duinen staan enkele stellingen van de Duitsers en enkele monumenten die herinneren aan D-Day. We gingen het Musée du Débarquement d'Utah Beach binnen. Een goed museum, omdat het onze eerste was keken we onze ogen uit en namen we voor alles de tijd.
   
Nadat we rondom het museum wat gelopen hebben en foto's hadden gemaakt reden we naar Sainte Mère Église. Een leuk stadje met enkele souveniershops waar je oorlogspullen kon kopen. De kerk is heel bekend, met name door de parachutist John Steele die met zijn parachute aan de toren bleef hangen. Hij was in zijn voet geraakt, en heeft het overleefd door zich dood te houden. Vandaag de dag hangt er een parachutistenpop aan de toren om dit te herinneren. Tegenover de kerk gingen we naar het Airborn museum. Een gebouw in de vorm van een parachute, waar o.a. een Waco-zweefvliegtuig en een Douglas C47 in originele staat te zien zijn. Het was gaaf om deze vliegtuigen in het echt te zien.
 
Na Sainte Mère Église vertrokken we naar Carentan. In Carentan hadden we eigenlijk geen bezichtigingen staan. We wisten dat Carentan strategisch heel belangrijk was om in handen te hebben, we wisten niet wat we nog zouden tegenkomen. In het binnenstadje was naast de winkelstraat niet veel boeiends te zien. Een klein monument op een pleintje, meer kwamen we niet tegen. Als je naar Carentan gaat, raad ik het museum Dead Men's Corner aan. Voor deze reis hadden we dat niet op de planning staan, bij onze Tour de Oradour kun je hier meer informatie over vinden. Nadat we ook hier even in de kerk hadden gekeken, pakte we de auto en reden we richting Omaha Beach. Onderweg keken we uit naar een hotel waar we de nacht konden doorbrengen.
 
Het was Grandcamp Maisy geworden. Een klein vissersdorpje met een haven. S'avonds liepen we over de rotsen waar je uitkeek over het dorp. We kwamen enkele geschutskoepels tegen en kleine munitie opslagbunkers. Even verderop leek een huis te staan, met een rond dak maar toen we goed keken zagen we dat het een bunker was! We zijn het uiteraard van dichtbij gaan bekijken en het was een ronde bunker met een voordeur aan het pad. Daar stond een bord met een monument. Ik weet eerlijk gezegt niet meer wat erop stond. Onze dag zat erop. We waren s'ochtens aangekomen, dus het was voor ons een lange dag geweest. We zijn vroeg gaan slapen. De volgende dag stond Pointe du Hoc vroeg op het programma, dus moesten we uitgeslapen zijn.
 
Dag 2, 26 juli 2008
 
Na een goede nachtrust begon onze dag rond 10 uur. In het hotel hadden we geen ontbijt dus zijn we naar de supermarkt gegaan en hebben we in de auto gegeten op het parkeerplaats van Pointe du Hoc. Het was nog niet druk. Erg indrukwekkend om te zien, alle kuilen van de vele bommen en granaten zijn over het hele terrein verspreid. De vele bunkers maakt het compleet. Wij zijn zo'n 3 uur daar geweest en hebben vooral veel foto's gemaakt. Nadat we elke hoek gezien hadden zijn we naar Omaha Beach gereden. Het was een beetje regenachtig dus lang zijn we daar niet geweest. Er is ook niet zoveel te zien op Omaha Beach. 'n paar honderd meter van het strand was een klein museum met enkele voertuigen buiten. Er stond ook een landingsvaartuig waarmee de soldaten het strand opgevaren zijn. We zijn niet in het museum geweest, maar hebben alleen daar buiten wat rondgekeken.
   
Omdat we rond 1 uur pas vertrokken vanaf Point de Hoc was het nu tijd om een hotel te gaan zoeken voor de volgende nacht. De tijd ging echt snel. We kwamen langs een dorpje Port-en-Bessin Huppain. Dat was ook een klein dorpje aan het strand, nu met een sluis in het midden. Ook hier was het geen probleem een kamer te vinden. Een leuk stadje, verder niks bijzonders van de oorlog gezien. Toen we 's avonds in een pizzaria zaten te eten kregen wij een placemat waarop een interessante locatie stond, die wij niet op de planning hadden staan. Het was de Mulberry-haven in Arromanches. Er zat een landkaartje bij dus we wisten precies waar we het konden vinden. Het lag net na de batterie van Longues sur Mer, dus precies op onze route. We besloten om het in te plannen de volgende dag. Het was weer een mooie dag geweest, we vonden Pointe de Hoc zeer gaaf om te zien! Met dat in ons gedachten keken we uit naar de volgende dag.
 
 
Dag 3, 27 juli 2008
 
Vandaag stond Longues sur Mer op de planning, en dankzij de pizzaria van de avond ervoor Arromanches, en dan rijden we naar Bayeux. De dag begon vroeg, omdat we alle tijd goed konden gebruiken. Het was vanaf Port Bessin maar een stukje rijden naar Longues sur Mer. Na een tijdje rondgekeken te hebben waren we het al snel over eens dat dit na Pointe du Hoc de mooiste locatie was die we gezien hadden in Normandë. Er staan zo'n 4 bunkers met de kanonnen er nog in. Het is de enige batterie in Normandy waarvan de kanonnen nog goed bewaard zijn gebleven. Om de batterie te veroveren is niet echt gevochten. Toen de Britten de batterie bereikten waren de Duitsers al vertrokken. De avond daarvoor hadden geallieerde kruisschepen de batterie namelijk beschoten, waardoor de Duitsers waren gevlucht. Toen we dachten alles gezien te hebben, zagen we mensen over een pad richting de zee lopen.
We zijn daar dus ook even gaan kijken. Ik denk zo'n 100 meter voor de bunkers stond een uitkijkbunker. Over een pad kon je er gemakkelijk komen. Een erg mooie bunker, met 2 verdiepingen en een plat dak. Je kon ver over de zee heen kijken naar vijandige schepen en vliegtuigen. Je kon er helemaal in. Met een laddertje aan de achterkant kon je op de bovenverdieping komen. Het was inmiddels als tegen de middag, tijd om verder te gaan. Met weer een zeer mooie locatie reden we verder naar Arromanches.
 
Daar aangekomen, zag we al snel dat het een leuk toeristisch stadje is. Er zijn veel restaurants en souvenirwinkeltjes. Op een plein staat het D-day museum met vooral informatie over de Mulberry haven. Je ziet de restanten van de haven in de zee liggen. Bijzonder om te zien, maar we hadden nog niet echt een idee waarvoor en hoe het gebruikt werd. Voor het museum stond een dikke rij. Het is niet zo heel groot, dus er moesten eerst mensen uit voordat er weer een aantal in mochten. Binnen was een manquette te zien van de hele Mulberry haven. Er was ook een videozaal waar je kon zien hoe ze de haven opbouwden en waarvoor het gebruikt werd. Erg mooi om te zien. Nu wisten we tenminste waar we naar keken als we de restanten in de zee zagen liggen. Ik zou zeker het museum gaan als je Arromanches bent. Naast het museum kun je omhoog lopen, dan heb je uitzicht over het stadje en sta je bij een M4A2 Sherman Tank. Een eindje verder is een 360 museum.
   
Daar kun je een film zien die 360 graden om je heen afspeelt. Tijdens onze 'Tour de Oradour' zijn wij daar in geweest, maar vonden het tegenvallen. De beelden die je 360 graden zag, was met een 360 graden camera opgenomen die bovenop een auto stond. En die beelden waren dus niet uit 40- 45. Toen we weer beneden waren hebben we uiteraard over het strand gelopen om de restanten van de haven van dichterbij te zien, en zijn we wat gaan eten in een van de restaurantjes. Onze dag zat er alweer op, we gingen alvast richting Bayeux om daar een hotel voor de nacht op te zoeken. Ook al was het in de zomer, we vonden altijd vrij snel een geschikte slaapplaats. We keken terug naar een geslaagde dag, met de bunkers en kanonnen van Longues sur Mer als hoogte punt.
 
 
Dag 4, 28 juli 2008
 
We zijn wakker geworden in Bayeux, de grootste stad van de regio. Vandaag stond het "Musée Mémorial de la Bataille de Normandie" (Slag om Normandië Museum) op het programma, en de begraafplaats wat tegenover het museum ligt. Dit is het grootste begraafplaats van Normandë met precies 4466 graven. Nadat we ons hotel hadden uitgecheckt, reden we naar het museum. Buiten het museum staan een Britse Churchilltank, een Americaanse Sherman, een Americaanse M-10 Tankdestroyer en een Duitse Hetzet Jagdpanther. Erg gaaf om te zien. Binnen staan nog een aantal tanks en pantzerwagens. Ook zijn er vele geuniformeerde poppen te zien die tentoongesteld zijn met wapens en voertuigen. Een leuk museum om rond te kijken. Ik denk dat we zo'n 1,5 uur zijn binnen geweest.
   
Direct aan de overkant van het museum ligt de begraafplaats. De begraafplaats is de grootste die te zien is in Normandië. Omdat wij niet van monumenten en begraafplaatsen houden, was dit de eerste en waarschijnlijk ook de laatste die we zouden gaan bezoeken. Erg indrukwekkend om al die graven te zien. Elk graf heeft zijn eigen logo op de steen staan. De leeftijden zijn schrikbarend laag. De jongste die we gezien hebben was 17. De meeste waren tussen de 19 en 25 jaar. Nadat we het gezien hadden reden we door naar het centrum van Bayeux. Daar was een hele mooie kathedraal te zien. In tegenstelling tot de ruines die we eerder gezien hadden was deze nog heel en nog in gebruik. Toen we daar binnenkwamen was er toevallig een mis bezig. Bij de pastoor stonden een paar familie's waarvan de kindjes gedoopt werden. Bezoekers konden gewoon in- en uit lopen. In de stad was verder weinig te zien uit de oorlog. We kwamen meer voor de rust en om even wat anders te zien. De dag eindigde rond etenstijd, en was weer geslaagd. We zijn de dag geindigd in Caen, dat ligt op een half uur op de weg richting huis. Daar hebben we de binnenstad bekeken en vanuit daar naar huis gereden. Het was nog zo'n 6,5 uur naar huis. We keken terug naar een zeer geslaagde tour, erg veel gezien en helemaal waar we op gehoopt hadden! Na deze eerste tour, zouden er nog vele volgen. Tijdens onze "Tour de Oradour" gingen we op de terugweg ook langs Normandië om de dingen nog te bezoeken die we tijdens deze D-day Tour niet gezien hadden. Voeg deze Normandië locaties samen en je hebt een perfecte D-day Tour!