Reisverslag Tour de Oradour

1 t/m 4 september 2011

 

 

Aantal kilometers: 902

Aantal locaties: 11

Aantal dagen: 4

Aantal musea's op de route: 10

Bezochte musea's door ons: 6

Op internet kwamen we het dorpje Oradour sur Glane tegen. In laatste maanden van de bezetting in dit gebied hebben de Duitsers dit dorp geliquideert als represailles voor SS-ers en soldaten die waren omgebracht door het Franse verzet. Hoe het dorpje er nu bij ligt is het ook achtergelaten toen het overvallen was door de SS. Zo zijn er vele auto's te zien en fietsen, tramrails, stroomkabels en er is een kerk. Absoluut een zeer interessante locatie om te bezoeken. Het ligt bijna in het midden van Frankrijk op zo'n 8,5 uur rijden van Nederland. We vonden het sonde om alleen naar Oradour te rijden terwijl we half Frankrijk doorkruisen. In Normandië, wat voor ons inmiddels 3 jaar geleden was, hadden we nog een aantal locaties die we nog wilde bezoeken dus we besloten om op de terugweg via Normandië te gaan. We zijn gaan zoeken naar interessante locaties die op de route liggen van Oradour naar Normandië en we kwamen in de west-kust uit waar een U-boot basis gebouwd is. Er zal beslist meer te zien zijn, maar voor ons moet het echt te moeite waard zijn. Om de tour een naam te geven was niet moeilijk, het ging ons om Oradour sur Glane dus werd het Tour de Oradour.

 
Dag 1, 1 september 2011
 
We vertrokken rond 01.00 uur in de nacht zodat we tussen 10.00 en 11.00 uur aan zouden komen in Oradour sur Glane. We reden om de beurd, zodat de ander kon rusten. Onderweg 2 keer een stop gehad. Het schoot heel snel op omdat het erg rustig was op de weg. We kwamen mooi op tijd op onze bestemming aan, om precies te zijn 10:15 uur. We moesten even wat bijkomen van de reis en gingen ontbijten in de auto. Het weer was perfect, de zon scheen en hier en daar was een wolkje te zien. We zijn eerst naar het museum gegaan. Je kunt daar eigenlijk ook bijna niet onderuit want het museum is tevens ook de in- en uitgang van het dorp. Hier wordt uitgebreid uitgelegd wat er allemaal precies gebeurd is voor, tijdens en na de afslachting. Hierdoor beleef je het bezoek in het dorp nog intenser en is het besef en gevoel voor wat voor gruwelijkheden er zijn gebeurd nog groter. Aan de achterkant van het museum kun je via een trap omhoog het dorp inlopen. Je begeeft je in een waar spookdorp.
   
Je ziet ook nog duidelijk waar de bakker en slager hebben gezeten door de broodoven en de vleeshaken die nog aanwezig zijn. Ook is er een auto garage met wel 10 autowrakken in de schuur, iets wat op een fietsenmaker lijkt en hier en daar zie je machines staan. Bij alle huizen is het puin opgeruimd en alle metalen voorwerpen staan nog in de woningen waar ze gevonden zijn. Potten, pannen, fietsen, auto's, kachels, klokken, radiators en vooral veel naaimachines. Je kunt door plakaten op de huizen zien wie er gewoond hebben, een aantal zelfs met foto's erbij. Ook de cafe's staan omschreven, en wie het beheer hadden . Evenals een hotel, supermarkt en autogarage. Het dorp was van alles voorzien! Vreemd om te zien is dat de stroomkabels nog door het dorp lopen, zie deze foto. Ook de tramrails kun je nog goed zien liggen, en zelfs een tramstation met een loketgebouwtje.
 
De kerk is de meest legubere plek van het dorp; 'Wie nog niet door kogels gedood was, stierf in de branden. Slechts enkele mannen lukte het om aan deze hel te ontkomen en ontsnapten. Ook de kerk waarin de vrouwen en kinderen opgesloten zaten werd onder vuur genomen, nadat eerst een rookgranaat in het gebouw tot ontploffing was gebracht. Daarna werd ook de kerk in brand gestoken'. Als je de kerk binnenkomt wordt je meteen op de feiten gedrukt door een plat verroest onderstel van een kinderwagen die in het midden op de grond ligt. Ook een versmolte kerkklok en kogelgaten in de muren geven een beeld van wat er hier heeft afgespeeld. Vanaf buiten is bij een van de ramen verbogen gaas te zien waar misschien wel de enigste ontsnapte vrouw met baby doorheen geklommen is.

Ongeveer in het midden van het dorp staat de doktersauto die midden op het plein staat, omdat deze net was vertrokken voor een spoedgeval. Over de hele lengte van het dorp loopt de tramrails nog. In het museum is te lezen dat de tram juist op het moment van de uitroeing van het dorp arriveerde in het dorp. Maar inplaats van dat de mensen die uitstapten mee werden afgevoerd zijn deze terug op de tram gezet en is deze verder gereden. Achter het dorp ligt de begraafplaats waar alle gevonden lichamen zijn begraven. Hier hadden wij helaas geen tijd meer voor om deze te bezoeken. We hebben zo'n 4,5 uur rondgelopen in het dorp, we hebben dan ook echt alle straatjes gehad en uitgebreid foto's en videobeelden gemaakt. Om 5u moesten we van het terrein af dus nog tijd genoeg om te eten en naar ons hotel te gaan. Het was een lange dag geweest, en zeker 'n zeer geslaagde.

 
Dag 2, 2 september 2011
 
Vandaag hadden we een vol programma; De kathedraal Abbaye de Maillezais, Museum Sous Marin Espadon in St. Nazaire, U-boot bunkers in St. Naizaire en Le Grand Blockhaus in Batz sur Mer. We begonnen onze dag rond 9:00 uur en vertrokken vanaf ons hotel naar Mailezais, dat zo'n 1,5 uur richting de kust ligt. We gingen naar Kathedraal Abbaye de Maillezais. Dit is een ruïne van een grote kathedraal die eigenlijk niks met de wo2 te maken heeft maar ons wel interessant leek om te gaan kijken. Het is gebouwd in 989 voor Christus en in 1562 vernietigd. Toen we daar aangekomen waren zagen we dat het een museum was. We hadden gedacht dat het gewoon toegankelijk was. Ook stond er dat er een gids mee zou gaan en dat een rondleiding 1,5 uur zou duren. Dat was tijd die we beter konden besteden dus we besloten om zeker niet door de hoofdingang naar binnen te gaan. Met de auto zijn we langs het terrein opgereden en zagen al snel een hekje.
   
We zijn daar overheen gegaan en kwamen via een grasveld bij de ruïne uit. Nadat we wat foto's gemaakt hadden zijn we snel verder gegaan. Dit stond meer op de planning omdat we er langs kwamen. Leuk om gezien te hebben, maar niet de moeite om voor te betalen. We reden door naar Saint-Nazaire, daar had de Duitse Kriegsmarine de basis gelegd voor hun U-boten. Hier waren 15 U-boot bunkers gebouwd, een enorm grote waar 14 bunkers in opgesteld zijn en eentje die diende als een soort sluis tussen de oceaan en de 14 bunkers.
 
In de kleine bunker is het museum Sous-Marin Espadon gevestigd. Daar ligt een Franse duikboot uit 1960 die gebouwd is naar het ontwerp van de Duitse U-boten uit 1940. Een leuk museum, wat zich in de duikboot bevind. Een erg bijzondere ervaring. Je krijgt een Nederlandse audiogids mee. Helaas mag je geen foto's of videobeelden maken. Ik probeerde eerst wel te filmen, maar al snel kwamen ze naar binnen om te zeggen dat het niet mocht. Het is nog steeds van het Franse leger, dus het zal wel wel staatsgeheim te maken hebben. Je kunt ook bovenop de bunker komen. Vanuit daar heb je een mooi uitzicht naar de oceaan toe en aan de andere kant naar de grote 14 U-boot bunkers. Dan kun je pas eigenlijk goed zien hoe groot deze bunkers zijn. We zijn naar deze grote bunkers heengereden. We kwamen net om 5 over half 4 daar aan.
   
Tot onze verbazing moest je het bezoeken met een gids en de laatste rondleiding was om half 4 weg en zou 1,5 uur duren. We waren dus net te laat! Misschien een beetje slecht voorbereid? Alhoewel, ik wist wel dat het om 5 uur ging sluiten, maar dat je persee met een rondleiding mee moest om half 4 had ik nergens gelezen! Erg sonde, want 5 minuten hadden we gemakkelijk in kunnen halen. Met deze teleurstelling besloten we om nog op het dak te gaan kijken en dan naar de Le Grand Blockhaus te rijden. De bunker is te vinden in Batz sur Mer en ligt ook aan de kust. De Duitsers hebben de bunker gebouwd om te dienen als ogen voor 2 geplaatste 240 mm kanonnen die 500 meter land-in-waards gepositioneerd waren. Het gebouw bood plaats aan 21 personen en een officier. Om de geallieerden te misleiden werd de bunker aan de buitenkant omgevormd tot een hotel door middel van schilderingen van ramen en deuren aan de zijkanten. Het is een mooie bunker, en nog helemaal intact. Het museum zelf steld niet zo veel voor. We waren al snel weer buiten, onze dag was voorbij. Op de gemiste kans om de grote U-boot bunker in St.Nazaire van binnen te zien na, was de dag geslaagd. We reden dezelfde dag nog naar Normandië waar we eerst op zoek moesten naar een geschikt hotel. Het was nog zo'n 2,5 uur rijden. We besloten ons te vestigen in Saint Lo, omdat het centraal lag voor de bezichtigingen van de volgende dag.
 
 
Dag 3, 3 september 2011
 
Vandaag stond in het Dead Men's Corner museum in Carentan op de planning, de batterij van Crisbecq en Azeville, het monument Brecourt in La Grand Chemin en de 360 cinema in Arromanches les Bains. We begonnen bij de Dead Men's Corner, ookwel het Paratrooper museum genoemd. Volgens de recensies op allerlei sites een mooi museum om te bezoeken. In het centrum van Carentan waren we tijdens onze D-Day tour al geweest, maar in dit museum nog niet. Het is gemakkelijk te vinden, op de hoek van een T-splitsing. Het ligt eigenlijk officiël in St. Come du Mont. Het huis had een belangrijke strategische locatie. Vanuit het huis kon je de vijand van 2 kanten zien aankomen. In het huis kun je verschillende verhalen lezen van soldaten, erg aangrijpend om te lezen. Ook kun je een video zien over de strijd in Carentan en omgeving. Het is niet groot dus je moet het hebben van de verhalen die je kunt lezen en de tentoongestelde voorwerpen.
   
Als je het museum uitloopt, kom je bij de shop uit, die gevestigd is in een grote schuur naast het huis. Je kunt er vanalles kopen, vooral kleding uit de wo2. De prijzen zijn best duur, ik denk dat veel spullen dan ook origineel zijn. Erg interessant voor verzamelaars of reënactment groepen. We vervolgende onze route naar Azeville. Daar is een batterij gebouwd voor kanonnen die de zee en de stranden verdedigden. Een mooi museum, met als intressantste verhaal dat een Americaans Marineschip op 20 kilometer afstand een 14 inch granaat afvuurde die precies door de opening van de bunker heenschoot en zich dwars door de betonnen muur heenboorde en in de grond neerkwam achter de bunker. Deze granaat is niet ontploft, maar wel kwamen alle Duitse soldaten die in de bunker aanwezig waren om het leven. 50 jaar na dit incident is de granaat teruggevonden en is hij veilig tot ontploffing gebracht. De bunkers zijn bereikbaar door ondergrondse tunnels. Je krijgt een Nederlandse audiogids mee. Een leuk museum om te bezoeken! We gaan door met onze route en komen uit bij Batterij Crisbecq. Toen we voor de poort stonden, zagen we dat er minder te zien was dan bij Azeville en besloten om de tijd te besparen voor andere locaties en gingen niet naar binnen. Van achter het hek hadden we wat foto's geschoten en zijn doorgereden naar het monument Brecourt, waar tijdens D-Day vier Duitse 105 mm kanonnen Utah Beach beschoten. Ltn. D. Winters van de Easy Company koos uit verschillende compagnies een team van 13 man op deze te vernietigen.
 

Eigenlijk vinden wij monumenten niet de moeite waard om te bezoeken, maar deze is voor ons belangrijk omdat we Brecourt als level gespeeld hebben in een computerspel en we de missie die hier plaatsgevonden heeft in een aflevering van Band of Brothers hebben gezien. Het klinkt misschien wat kinderachtig, maar heeft iedereen zijn eigen ervaring en beleving erbij. We wilde graag deze locatie in het echt bezoeken. Het was even zoeken, want diegene die we het vroegen die kenden het niet! Het is in een afgelegen gebied wat La Grand Chemin heet. Uiteindelijk hadden we het toch gevonden. Er is niks te zien, wel een tekening op het monument van Lieutenant D. Winters van de Easy Company die hij voor de briefing heeft getekend. Deze missie was erg belangrijk, doordat deze kanonnen waren uitgeschakeld hadden de mannen die nu landden op Utah beach het relatief makkelijk. Met diepe respect voor deze soldaten hebben we hier even stil gestaan en zijn toen verder gegaan.

   
We sloten de dag af met ons tweede bezoek aan Arromanches les Bains. Deze keer wilden we de 360 cinema bezoeken. De kunstmatige haven met het museum daarbij hadden we tijdens onze D-Day tour al bezocht. De cinema viel ons eigenlijk tegen. Datgene wat je in 360 graden kon zien was ver na de oorlog opgenomen. Verder leuk om het gezien te hebben maar zeker geen must-see! s'Avonds zijn we door de omgeving gereden om een hotel te zoeken. We keken uit naar een geslaagde dag, met als hoogte punt Sous-Marin Espadon en Batterij Azeville.
 
 
Dag 4, 4 september 2011
 
Op deze laatste dag stond een bezoek aan de Pegasus Bridge op de planning, de batterij van Merville en de route naar huis. Het was zo'n 6,5 uur rijden naar huis en wilden tussen 17:00 en 19:00 uur arriveren. We moesten daarom vroeg beginnen om op tijd te vertrekken. De Pegasus Bridge was makkelijk te vinden, in het centrum van Ranville. We hadden uitgebreid de geschiendenis hiervan gelezen van te voren, dus het leek ons niet nodig om het museum binnen te gaan. Op het museumterrein kon je de oude brug zien liggen, terwijl een nieuwer exemplaar zijn werk heeft overgenomen. Wat apart is om te weten is dat deze gehele missie maar een kwartier geduurd heeft. De geallieerde hadden ook op meer tegenstand verwacht. Hier hebben we wat foto's gemaakt en zijn we de auto ingesprongen richting Merville.
   
De batterij van Merville, die uitkeek uit op Sword Beach en vier 150mm kanonnen omvatte, was een grote bedreiging voor de geallieerde landingen in de Sword-sector. De uitschakeling van de batterij was daarom één van de eerste doelen op D-Day. In de nacht voorafgaand aan de landing op de stranden op 6 juni, werd luitenant-kolonel Terence Otway gedropt met 750 manschappen met als doel het batterijencomplex buiten gevecht te stellen. De batterij van Merville was immers een serieuze bedreiging voor de linkerflank van de Britse troepen op Sword Beach. Van de 150 manschappen waarmee Otway de kazematten buiten gevecht stelde, werden 65 man tijdens de aanval gedood of gewond. Wat een bezoek leuk maakt aan deze batterij is het verhaal van het vliegtuig op de foto hiernaast en de bunker met licht- en geluids effecten waar een aanval wordt nagebootst.
 
Het vliegtuig is namelijk, zo is te lezen op een informatiebord bij het vliegtuig, in 2006 gevonden bij een loods in Siberië. Het museum heeft het wegroestend wrak daar weggehaald en naar Normandië laten komen. Hier hebben ze het dus teruggebracht naar de plaats waar het is ingezet, en is helemaal in zijn oude staat opgeknapt. Je kunt ook foto's zien hoe ze het vliegtuig in Siberië aantroffen. Leuk om te lezen. Verder hebben ze op het museumterrein in de grote bunker een installatie gebouwd waar je een aanval kan meemaken van uit de bunker. Een leuk en origineel idee. Binnen staan poppen en een kanon, je hoort de Duitsers praten. Ineens klinkt het alarm en de Duitsers ramen in paniek, overal geschreeuw en de stem van de officier er bovenuit.Door de licht en geluids effecten lijkt het alsof ze met het kanon schieten. Er komt ook rook vanaf. Je hoort de geallieerde naderen, de stemmen gaan over op Engels en de Duitsers worden ingesloten. Uiteindelijk wordt de bunker en de Batterij overgenomen. Het kan altijd spectaculairder maar ik had het nog nergens gezien. Een leuke batterij om te bezoeken. Voor ons ook het einde van Tour de Oradour. Hoogtepunten waren absoluut het dorp van Oradour sur Glane, de U-boot basis in St. Nazaire, batterie Azeville en Merville. Na deze tour hebben wij het voorjaar van 2012 ons 'Derde Rijk Tour' gedaan.